• my friends are awake! they get to respond to my texts! hurray!
• i get to watch the tv shows at night
• i get to sleep at night
• there's fx, jeep and buses for transpo, tipid pangtaxi!

so would i prefer it now? hmmn... tempting. except for the traffic. besides, will my conversion rate gives me that option to choose a good schedule? that remains to be seen.

I miss you. I don't understand how cause i was just with you. There are times i just want to hug and kiss you but couldn't. Often, i just want to be with you, hold your hand in mine or run my hands through your hair. You never seem to notice but i hate it when you ask other people to join us. You see, i want it to be just the two of us. You and me. But i never told you that. You wouldn't understand. And it would scare the hell out of you. You're my bestfriend's girlfriend.

********
an attempt to tell a story in a hundred words...
this is a guy's point of view... kasi po nalilito mga tao. kala nila story ko. fiction po eto!

lumaki ako na ako ang ate ng lahat. ng kapatid ko. ng mga pinsan ko. maging ng mga kaibigan at kaklase ko. ate len ng lahat. pati nga nanay ko minsan ate tawag sa 'kin.

ako ang nagbabantay sa kapatid ko, nag-aalaga sa mga pinsan kong mas bata sa 'kin. takbuhan ng mga kaibigan ko pag may problema. tagapakinig. tagabigay ng advise. lahat ng di nila kayang gawin, dapat kaya ko. magawa ko. madalas, ginagawa ko naman.

ako ang official worrier ng barkada. ako ang nagwoworry kung naka-uwi ba lahat ng maayos after ng gimik. o kung kumain ba lahat. pag merong may sakit, ako pa rin ang resident nurse.

in short, ako ang ate, nanay at taga-pag-alaga ng halos lahat ng taong nasa paligid ko.

dahil dyan, nasanay ako na hindi umasa kahit kanino. pag may school project, ako ang gagawa lahat. research, writing, editing. pag may exams, ako din gagawa ng reviewer ko at hahanap ng sample exams. ng mag-college ako, ako lang ding mag-isa. sa boarding house ko na nakilala ang mga boardmates ko. grocery ko, laba ko, luto ko. pag may problema, malalaman lang ng nanay tapos na ang anumang problema. minsan, nagugulat pa sila pag sinasabi ko na may problema ako. dahil dun, madalas sinasarili ko na lang lahat ng problema at sama ng loob na nararanasan ko. ang nakikita lang nila, ang mga ngiti ko. ako pa din ang ate len na takbuhan ng lahat. laging nandyan, nakangiti.

hanggang dumating ka. hindi ko na maalala kung paano at kelan nagsimula ang pagkakaibigan natin. basta, nagising na lang ako isang araw na bahagi ka na ng buhay ko.

kung dati, ako lang palagi ang nag-aalala, ngayon may nagtatanong na kung kumain na ko. kung kumusta araw ko. may tumatawag gabi-gabi para tanungin kung anong oras ako umuwi, kung anong ginagawa ko.

nagugulat na nga lang ako na may lunch na pala ko. kasi bumili ka na para sa 'kin. o may copy na ko ng reading materials kasi pinaphotocopy mo na. minsan ngang mag-outing tayo, nagulat na lang ako ng kunin mo mga gamit ko para wala akong dala-dalang mabigat na bag.

palagi kang andyan. taga-bukas ng pinto. tagabitbit ng gamit ko. naka-alalay sa pagsakay sa sasakyan. palagi ka pang may pasalubong sa 'kin pag-umuuwi ka sa probinsya nyo.

naalala ko nung birthday mo, lumabas buong barkada, pero di ako nakasama. dahil dun, di ka pumayag na di tayo lumabas na tayo lang. ayun, napagastos ka pa tuloy. well, sa mall lang naman. dinner at movies. pero alam mo ba na yun ang unang beses na lumabas ako na matatawag kong date? hinatid mo pa nga ako sa boarding house pagkatapos ng movies kahit na umuulan at nasa south ang bahay nyo at nasa north kami.

dahil sa 'yo, nalaman ko na masarap pala na ikaw naman ang inaalagaan. yung sa 'yo may nag-aalala. pag kasama kita, pakiramdam ko ligtas ako palagi. na kahit anong mangyari, may kasama ako. may taong pwedeng maging malakas pag naghihina na ko. na may sasalo sa 'kin pag hindi ko na kaya.

madalas, hinahanap na kita. nangingiti ako pag tumatawag ka. kahit nakatalikod ka kilala na kita. malayo ka pa lang alam ko na ikaw yun. mahal na nga ata kita...

pero tulad ng di ko alam kung pano ka dumating sa buhay ko, bigla ka ring nawala. nung una, di ko napansin. tapos, bigla na lang, wala ka na. may nagawa ba ko?

napagod ka na ba sa pag-aalaga mo sa 'kin? asan ka na? nakakainis ka. sabi mo palagi kang nandyan. di mo ko iiwan. pero bakit ngayon mag-isa na naman ako?

nakalimutan ko na paano mag-isa. sinanay mo kasi ako na andyan ka. kelangan ko na naman matutong mag-isa. sabagay, kaya ko naman yun. yun naman talaga ang ginagawa ko bago ka dumating sa buhay ko. ang mahirap lang, mahal na kita...